an sızı n

ceroşum

26/7/2007

tam bir yıl oldu bugün.

bir yıldır dönmeni bekliyorum.tüm gerçeklere tüm yaşadıklarıma rağmen dönmeni bekliyorum.

hastalıklı bir durum biliyorum.kimi zaman kapıya kimi zaman telefona koşuyorum sensin diye.

ben sana ölümü hiç yakıştıramadım kuşum.o yüzden kabul etmedim.yokluğun sadece fiziki olarak var, sensiz günüm geçmedi ki Ceroşum.

Bir dostumun dediği gibi ikimizin yerine yaşamaya çalışıyorum herşeyi.ama çoğunlukla tökezliyorum.çünkü senin hep acelen vardı ve benimde molalarım.senin hızında olmaya çalışıyor ama kimi zaman tökezliyorum kusura bakma.

sana yıl boyunca her uğradığımda gelişmeleri anlatıyorum.onun haricinde tüm konuşmalarımda sen varsın isminle fikrinle anılarınla.böyle bir durumda yokluğundan nasıl bahsederim.

arada sırada giderdin ya, bu sefer uzun oldu diye düşünüyorum.

özlem çoğu zaman yokluyor beni ,gözlerim doldu taştı bir iki kere ama inan daha fazla değil.çünkü sözüm var kendime, senin yarın kadar da olsa cesur olmalıyım canım.bizimkileri elimden geldiğince ayakta tutuyorum.şaklaban hallerimi bilirsin.teyzoşlar kuzenler hep aynı.senin de dilediğin gibi bir ev aldık hepimizin oturabileceği.hani o sekiz kişilik koca ailenin.teyzemler ve biz.odaları paylaştık sen kyo ile benim odamdasın.kızlar partisi yapacağız,bize ait balkonumuz var kuşum.tabii erkeklere iş yükleyip evde amazon partileride yapacağız.olmazsa olmaz değilmi.

Ceroşum sen o kadar güçlüydün ki zorlanıyorum kimi zaman ayakta tutmaya çalışırken bizi.ama senin o son anlarındaki azmin tekrardan kaldırıyor beni.hayatta hiçbir şeyle sorunum olmamasını deniyorum.kal gelmelerim geçip gitti inanırmısın.ne kadar da zorlardım seni öyle anlarda.ama bir yolunu bulur beni güldürür hayata döndürürdün.ama ben yapamadım.döndüremedim...

seni çok özlüyorum...huzur özgürlük ve neşe olsun olduğun yerde ve sevgimiz ulaşsın sana sıcak bir kucak olsun uykunda uzandığında yerde...

seni çok seviyorum