3/3/2008
SEVDA HANLARI Sevda hanlarında sohbet derindir AYSEL GÜREL
Bu hanlara gece kimler niye gelir?
Fikrini aklından sakınan aşık
Sevdası ham olan hep geri çevrilir
Hanıcılar istemez boş kalabalık
Hiç kimse orada bir kim değildir
Açılır sırları, yıllanmış sandığın
Acılar acıya konup içilir de içilir
Sevda hanlarında yürek bilenir
Dal budak yolculuk kalem incelir
Sevdanın dili hasret dilidir
Kendini aşanlar orada bilinir.
Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
ben burdayım
17/10/2007
dostumun yazısını okudum, beş dakika oldu ona yorum yazamadım ve buraya yazmaya karar verdim.
uzak olmanın zorluğunu bilirim.ben uzak tutan nöbetçiydim,ama uzak tutlanda oldum hastalık anında.
paylaşmak istemeyi bilirim,ama paylaşmaya gücü yetmediğinide gördüm hastanın.
hele de canım diye seslenen biri için daha zor paylaşmak.
en iyisi ona karşılıksız ulaşmak.tam da sizin yaptığınız gibi mesajlarla varlığınızı hissettirmek.ve kendinizede onu hissedecek anlar yaratmak.
umarım güzel sonuçlar alınır.
ama ben bu anlarda insanın yalnız olduğunu daha net anladım.hasta olanda hasta yakını olanda.herbiri paylaşılmaz duygularla dolanır etrafta ve için için hisseder yanlızlığı ve anlmasızlığı.
ama öğrendiğim birşey var bir saniyeliğinede olsa gülmek kahkaha atmak herşeyi gerçek dışı kılıyor.hastalık yok kaygı yok bir anlığınada olsa yanlızlık yok.
kahkahaları daha da sever oldum sonunda.yaşamdan sağlıklı bir soluk.
hep burdayım...
Yorum (5) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
14/9/2007
taşınıyorum...
şöyle bir gözden geçirdim bu 10. taşınışım olacak.
aslında kendimi yerleşikliği seven biri olarak görürdüm.sonra baktımki yerleşiklikten korkan bir çingeneymişim.aslında her niyetlendiğimde hayat beni o evden çıkardı, o da benim çingeneliğimi seviyor heralde:))
ilk taşındığmda evin yapılmasını 5 ay sabırla beklemiştim ve içinde sadece 11 ay kalabilmiştim.çünkü evlendim eşim evi küçük buldu ve taşındık.
sonra boşandım.ailemle yaşadım bir süre ve sonra yine evime döndüm.daha bir sevinçle.özgürlük daha da tat katmıştı evlilik sonrası.
13 ay sonra kardeşim hastalandı ailemin yanına taşındım tekrar.
ve 2 yılın ardından tekrardan herşey biraz yerli yerine oturtulduktan sonra evime geçme hazırlığındayım.boya doğalgaz tamiri derken 20 güne kadar geçmiş olacağım evime.
hayatım boyunca yalnızlıktan korkan biri olarak bildim kendimi, öyleydimde.ama geri dönüp baktığımda hep mutluydum o anlarımda...sadece bir ömrün yalnız geçeceği korkusuymuş üstümdeki.ama kardeşimden sonra anladımki o da yalan.zaten hepten yalnızlıkmış hayat ve bununla yaşamayı başarmaya karar verdim.hem sırf bu yüzden ne yanlışlar yaptım hayatımda.
üçüncü kerede bir uğur vardır diyorum ,biliyorumki hayat yine karşıma çıkabilir ve ben deneyimli biri olarak ısrarcı olmayacağım,ama eskisinden farklı olarak ne yanlızlığa ne yerleşikliliğe takacağım kafayı.
sadece yaşayacağımmmm...
Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı